De oude bewoning werd aangetroffen op de Groote Akker terwijl de latere kern van de bewoning en bebouwing bestond uit de groei van de vier bekende hertgangen, t.w. Dorp, Abcoven, Kerk en de laatste met de naam Ven en Brem. Vergeleken met plaatsjes in de omgeving valt dan meteen op dat hier sprake is van een ver uiteen liggende bewoning en dat er geen echt centrum ontwikkeld werd: we werden een zgn. stratendorp. Wegen waar tot lang na 1850 weinig aan gebouwd werd. Omdat er geen echt centrum werd ontwikkeld bleef men zelf ver uiteen bouwen getuige de groei van de buurten als Bakertand en Brem.
De heerlijkheid werd na Van Haestrecht (via vererving of verkoop) eigendom van de families Van Hessen-Kassel, Van Malsen, Van Grobbendonck en Van Hogendorp. Dit soort heerlijkheden werd in 1858 afgeschaft, het kasteel en de gronden werden verkocht. Wat overleefde zijn straatnamen en een grafkelder op het landgoed Nieuwkerk.
In het begin van de 19e eeuw begint men met de kartering van het grondgebied van Nederland: elke vierkante meter wordt gemeten en opgetekend en beschreven in het kadaster. Het is het einde van de ongelijkheid van waarde van grond. In 1832 is men hier klaar mee en gaat elke verkoop van grond voortaan via teksten als: “een perceel grond gelegen te Goirle, sectie B nummer 325” en niet meer als: “ een perceel grond gelegen te Goirle onder Abcoven, bekend als de Krijgsman, met voor de gemene weg en achter de Leij, links het stuk van Jan Soffers en rechts het stuk van Jan Brock”.
In deze tijd ontbreekt nog het stuk Tilburgseweg tussen de Dorpsstraat en de kerk, dit is pas in 1853 aangelegd. 50 jaar hierna begint de echte uitbouw van Goirle met geplande woonwijken: Wildakkers, Kerkakkers, ’t Ven, Grobbendonck, de Hellen, Nieuw Erven, Groote Akkers, Hoge Wal en laatstelijk de Zuidrand.
De bebouwing langs de Tilburgseweg groeit evenals die langs de Kloosterstraat waardoor de twee oorspronkelijke hertgangen “Dorp” en “Kerk” aan elkaar groeien.
We zien hier de eerste contouren van plan Wildakkers waarbij op alle gele stroken een bouwverbod gelegd wordt. Men kan dan langs de strook bouwen maar men bouwt dan langs onverharde wegen. Wegen zonder riolering, elektra en waterleiding.Hierna wordt al snel door de bouwvereniging Sint Jan het plan Wildplein gerealiseerd, een stel huizen (aan het Wildpleintje, de Spinnerijstraat en de St.Jansstraat) dat echt in de akkers komt te liggen maar met de “belofte” dat er straks straten komen.
Na de jaren 60 wordt in het in 1966 ingevoerde stadsgewest Tilburg hard gedacht aan uitbreidingen van het woningcontingent van Tilburg en aanpalende dorpen zoals Goirle. Voor Goirle wordt een ontwikkelingsplan opgesteld dat zijn weerga niet kent. Goirle staat aan de vooravond van enkele zeer grote en verdragende beslissingen: hoever gaan we ons dorp uitbreiden; hoever gaan we mee met de wensen van het streekgewest Midden-Brabant voor een groei tot 20.000, 30.000 of zelfs 45.000 inwoners.
De groeimodellen van de late jaren 60 en begin 70 laten de wens van het samenwerkingsverband midden-Brabant zien: gaan we uitbreiden tot een gemeente van 19.000 (natuurlijke groei), 26.000 (versnelde groei) of 35 tot 40.000 inwoners (zeer snelle